پیش تر ها عشق زیبا روی بود

 

                              جاری و آرام مثل جوی بود

 

آه اما عشق هامان زرد شد

 

                               گرمی کاشانه هامان سرد شد

 

روزهای غرق نیلوفر گذشت

 

                          غصه آمد آب هم از سر  گذشت

 

آه اگر یک لحظه دل یاری کند

 

                             قلب هامان هم وفاداری کند

 

من تمام شب صدایش میکنم

 

                                با شقایق آشنایش میکنم

 

حیف اما قلب هامان خالی است

 

                              عشق هامان چون خزان شالی است